Isang malungkot na pamamaalam

Mahirap gumawa ng isang napakalaking desisyon.
Kelangan pag-isipan ng bonggang bongga at dapat bigyan ng tamang oras. wag padalos dalos. Hindi tayo flashflood.

Nagsubmit ako ng resignation letter ngayong araw. Kinausap ko ang boss ko. Kinausap niya ako.
Nagshare ng thoughts, experiences and nagkwentuhan about life in general.

Gusto ko i-open na magreresign na ako pero nanghina ako. Mahirap palang sabihing "Boss, I resign". Di mo alam kung saan ka mag sisimula. Kung magfa-flowerty words with matching intro ka pa ba muna o kung ibu-burst mo nalang ang bubble bigla bigla.

MAHAL ko ang KOMPANYANG to. Madami ako natutunan. Pinaniwalaan nila ang mga kakayanan ko at naniniwala din ako sa mga misyon nila. Iba ang samahan dito. Boss man o empleyado pamilya ang turingan. Kaso, paminsan minsan, dumarating talaga ang unos at ang tag-tuyot sa paraiso. This time, pagkakataon na ang kalaban ko. Kahit gustuhin kumang hindi umalis ay kelangan na. Kahit mahirap, kahit mabigat sa damdamin.

Alam mu ba yung feeling na parang biglang napuno ng tubig ang dibdib mo at biglang bumigat ang pakiramdam mo? Yun at yun ang nararamdaman ko habang kasusap ko ang boss ko. Nakatingin ako sa mga mata niya at nakaramdam ako ng MATINDING lungkot. Paalam po MUNA boss.

"Pakikipagsapalaran lang po muna ako." sabi ko. "Kung hahayaan ng pagkakataon babalik at babalik ako dito."

Ngumiti lang siya.

God will never leave those who believes in Him. He will save us one way or the other.

Asan man ako mapunta. Ipagdadasal ko kayo. Sayang kinapos lang ako sa oras at pagkakataon. Basta MAGTIWALA lang kayo at Magiging maayos din ang lahat.:)

God bless.:)